Kinderen praten niet altijd vanzelf over wat hen bezighoudt. Zeker niet als het gaat om moeilijke onderwerpen zoals zorgen thuis, veiligheid, grenzen of verdriet. Toch zijn juist hun ervaringen onmisbaar wanneer volwassenen beslissingen nemen over hulp, zorg of verblijf. Mijn Leven^© helpt om die stem van het kind op een veilige en begrijpelijke manier te laten horen. In het kader van een schoolopdracht voor de opleiding Social Work aan Avans Hogeschool heeft Maud van der Linde een theoretische verkenning uitgevoerd naar Mijn Leven^©.

Maud heeft onderzocht hoe de methodiek wordt ingezet om de belevingswereld, zorgen, wensen en ervaringen van kinderen en jongeren in kaart te brengen en welke waarde dit heeft binnen het brede jeugddomein. Voor wie het nog niet kent, Mijn Leven^© is een gespreksmethodiek voor kinderen en jongeren van ongeveer 4 tot 18 jaar. Met behulp van visuele themakaarten kunnen zij vertellen over hun leven: wat fijn is, wat lastig is, waar zij zich zorgen over maken en wat zij graag anders zouden willen. Het kind bepaalt mee waarover wordt gesproken en op welke manier. Dat kan pratend, tekenend of schrijvend. Daardoor voelt het gesprek minder zwaar en krijgt het kind meer regie. De kracht van deze methodiek zit in de eenvoud. Door kaartjes te gebruiken worden grote en soms beladen onderwerpen kleiner en daarmee bespreekbaar gemaakt, zo concludeert Maud.

In het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind staat dat kinderen hun mening mogen geven over zaken die hen aangaan. In de praktijk praten volwassenen echter nog te vaak óver kinderen in plaats van mét kinderen. Mijn Leven^© doorbreekt dat patroon. De methodiek maakt zichtbaar wat een kind zelf ervaart, belangrijk vindt en nodig heeft. Daarnaast helpt Mijn Leven^© bij het bespreekbaar maken van onveiligheid en grensoverschrijdend gedrag. Uit het rapport van de Commissie-Samson -alweer veertien jaar oud maar nog steeds hoogst actueel- bleek dat jongeren binnen de jeugdzorg niet altijd voldoende beschermd zijn geweest. Hun grenzen werden niet altijd gezien of serieus genomen.

Uit praktijkervaringen en een interview met medeontwikkelaar Arianne Geuze blijkt dat kinderen de gesprekken vaak als prettig ervaren. Ze delen meer, voelen zich serieuzer genomen en krijgen een duidelijke plek in hun eigen hulpverleningstraject. De traumasensitieve opbouw zorgt ervoor dat een kind niet wordt overspoeld, maar stap voor stap kan delen wat het wil en kan vertellen. De methodiek kan bovendien meerdere keren worden ingezet, waardoor zichtbaar wordt of de situatie van het kind verandert en of de hulp echt aansluit bij wat het kind nodig heeft.

De conclusie van Maud is duidelijk: Mijn Leven^© verdient volgens haar een vaste plek binnen het jeugddomein. Juist omdat het kinderen op een toegankelijke manier een stem geeft. Professionals krijgen beter zicht op zorgen, krachten en wensen en kunnen daardoor, in samenwerking met betrokkenen, beter onderbouwd vervolgstappen nemen. Mijn Leven^© zou daarom, zo luidt de aanbeveling van Maud, breed kunnen worden ingezet, bijvoorbeeld binnen het onderwijs, het schoolmaatschappelijk werk, de wijkteams, de jeugd-GGZ, de pleegzorg, de jeugdhulpverlening, de jeugdbescherming en in mediation.

Het hele rapport van Maud van der Linde kun je hier lezen. Meer weten over Mijn Leven^©? Klik hier voor de flyer of neem contact op met Arianne Geuzevia info@kiddocom.org. Want wie kinderen echt wil helpen, moet beginnen met luisteren.