Wanneer een kind kiest voor of akkoord gaat met een gesprek aan de hand van Mijn Leven gaat het gesprek bijna gelijk op met verslaglegging. Vlak voor je met de themakaarten aan de slag gaat spreek je met het kind af wie de vragen op de themakaarten leest en wie schrijft. En je overlegt of de antwoorden op de praatposter of post-its komen.

Tijdens de uitvoering staat het gesprek voorop en volgt het schrijven. Lees de vragen, luister naar de antwoorden en vraag waar nodig door om te verhelderen. Vragen die je kunt stellen over de situatie zijn: wie, wat, waar, hoeveel, wat doet/zegt de ander dan of vertel daar eens alles over, Ook kun je vragen stellen over de beleving van het kind: hoe voelt dat voor jou? Pas daarna volgt het schrijven. Dat kan prima in steekwoorden. Het kind beslist wat hij op de post-its of praatposter genoteerd wil hebben en in welke woorden. Het is immers zijn leven. Je vult vragend aan wanneer er mogelijk voor het kind belangrijke zaken vergeten worden. Bijvoorbeeld door de vraag te stellen: Zojuist zei je ook nog ….., is dat belangrijk om op te schrijven? Je bespreekt of mooie quotes misschien letterlijk opgeschreven moeten worden. Samen zorg je er steeds voor dat duidelijk is bij welkthema het antwoord hoort, met een korte notitie op de post-it. Het kind kiest de plek waar op de poster geplakt of geschreven wordt, rekening houdend met de verschillende kolommen in de huizen. Voor je doorgaat naar een volgende vraag of het volgende thema, vraag je altijd of wat er opgeschreven is zo goed is.

Aan het eind van het gesprek kijk je samen wat er op de post-its staat. Is alles goed en duidelijk genoeg opgeschreven, zijn er dingen die missen en/of die opvallen, is de poster zo ‘terugkoppelingsproof’? Zo ja, dan hebben jullie eigenlijk met de poster meteen je (door het kind geaccordeerd) gespreksverslag!

Nu is de ingevulde praatposter natuurlijk niet erg geschikt voor digitale dossiers. Daarom volgt vaak nog een uitwerking in een Word-document. In overleg met kind en ouders kun je daar eventueel foto’s aan toevoegen ter illustratie. In de training bespreken we altijd een aantal voorbeeld gespreksverslagen. Daarbij benoemen we de volgende aandachtspunten:

• voor lezers is het fijn om te weten welke methode is gebruikt en welke thema’s zijn besproken, dus daar kan je iets over opschrijven;
• je digitale verslag uitwerken per kaartje en in de volgorde van de vragen (leuk/niet leuk/wensen) is voor het kind vaak het fijnst, omdat het dan direct het gesprek herkent;
• bespreek het al dan niet toevoegen van foto’s ter illustratie altijd met kind en/of ouders. Het is sowieso goed om hen tips of wensen en feedback te vragen over je verslag. Dan blijf je in de samenwerking die je ook tijdens het gesprek had;
• een korte beschrijving van de terugkoppeling met ouders en het resultaat ervan biedt je ook de mogelijkheid om daar nog een compliment over te geven, een aandachtspunt te benoemen en/of een gemaakte afspraak op te schrijven.

Schrijf ze!

Foto: StartupStockPhotos